Alex deed afgelopen jaar weer mee met de Roparun. Hij vond het een fantastische ervaring en heeft er uitgebreid over geschreven in het blad op zijn werk:

“Vrijdag 22 mei ben ik met Team 315 vertrokken richting Hamburg. We reisden af met  2 campers en 2 kleine busjes. Het was erg gezellig onderweg, maar helaas wel wat last van file gehad, waardoor we 2 uur later aankwamen bij ons hostel. Het was daarna nog even zoeken naar het restaurant om gezellig te gaan eten met het hele team. Na het eten snel onder de wol om nog even een lange nacht te kunnen slapen.

Zaterdag 23 mei
Nog een ontbijtje nuttigen met elkaar en daarna ons klaarmaken voor de start. Mijn team liep de eerste shift van 60 km. Een team bestaat uit 4 lopers, 2 fietsers, een navigator en een chauffeur.  De start van het grote avontuur was om 14.23 uur. Het was één groot feest, met muziek en dansende mensen. 

We liepen heerlijk in het zonnetje en het tempo zat er vanaf het begin goed in. Ik liep 1 km en daarna ging een andere loper 1 km enz. De fietsers blijven altijd bij je en zij hebben ook het systeem voor de registratie bij zich. Dit moet op verschillende punten gescand worden door de organisatie. De eerste 60 km vlogen voorbij en ik was nog super fit.
Het volgende team ging aan de slag en dus hadden wij even tijd (+/- 4,5 uur) om te eten en uit te rusten.  Je staat vaak gewoon op een parkeerplek in een dorp en je mag dan gebruik maken van een toilet van de buurtbewoners.  We moeten in deze tijd ook weer zorgen dat we klaar staan op de plek zijn waar het andere team stopt.
IMG_3586
Rond 23:00 uur was het weer tijd voor onze 2e  shift. Het was echt wel heel speciaal om in het donker te lopen. Als loper draag je een speciaal hesje met lichtjes aan de voor- en achterkant. Het was die nacht heel erg koud en dat maakte het extra zwaar. We zijn door mooie plaatsen gekomen en soms hadden mensen kaarsjes langs de weg gezet. In gedachten ben je dan ook met het doel bezig waarvoor je loopt en met het team sleep je elkaar er wel doorheen.

 

Zondag 24 mei
We kwamen weer op het wisselpunt waar ik snel in slaap viel in de kamper. Ik had het erg koud, maar een warme douche zat er op dat moment helaas niet in.  Ik had redelijk geslapen, helaas niet zo lang, want je moet natuurlijk ook weer wat eten voor je gaat beginnen. Gelukkig was er bij het wisselpunt voor we weer moesten gaan lopen wel een douche.  Jammer genoeg een koude douche, maar ik was weer opgefrist en klaar voor de start.
Bij de start van onze 3e shift (rond 9.00 uur) waren we bijna bij de Nederlandse grens. Het was toch wel weer een leuk moment om de grens de passeren. We liepen richting Emmen en daar geven ze altijd heel veel aandacht aan de Roparun. Voorheen mochten we door de dierentuin lopen. Dit jaar mochten alle teams over de rode loper dwars door de Media Markt heen.  Bij het plaatsje Dalen was weer een wisselpunt.
Om weer wat energie te krijgen werd ons een heerlijk bord pasta voorgeschoteld door onze catering. Diep respect voor deze 3 personen die deze taak op zich namen. Ze zorgden tijdens elke shift dat iedereen werd voorzien van zijn natje en droogje. Ook zijn er 2 masseurs bij die de spieren weer wat los werkten.
In Ermeloo startten we weer rond 18:00 uur voor de 4e shift. Het was zeer emotioneel om een jongen samen met zijn vader langs de kant van de weg te zien en te merken dat ze de ziekte van nabij hebben meegemaakt. We gingen door Zutphen en dat heeft echt een verpletterende indruk op mij achtergelaten. Daar stonden namelijk van het begin tot eind kaarsjes langs de route en ook veel mensen langs de weg.

Maandag 25 mei
Weer een wissel gedaan en het ander team liep in de nacht. Het was een pittige nacht, waarin we wel wat tijd verloren. In de tussentijd ging ik weer eten en slapen. Ik begon wat lichamelijke klachten te krijgen, mijn darmen hadden wat last van het afwijkende ritme van de laatste dagen en nachten.
Bij zonsopkomst zijn we gestart voor de laatste shift van ons team. We gingen vanuit Ede langs de mooie  bloesembomen en over leuke dijkjes richting Leerdam. Daar stond mijn vriendin met haar familie mij op te wachten, oohh wat was ik blij haar weer te zien! Ze draagt inmiddels al een paar maanden ons kindje en ik heb daar onderweg vaak aan gedacht en haar heel erg gemist. Ook was ik heel blij dat we bijna aan het einde van onze shift waren, want mijn buik begon me behoorlijk parte te spelen.
Bij Nieuwland zijn we gewisseld en hebben we even gezellig een bakje koffie gedaan. Ook de familie leden en mijn vriendin waar daar gezellig bij. Het andere team ging verder richting Barendrecht. Dit gebeurde via run-bike-run. Wanneer er veel smalle wegen zijn dan mag het busje niet op de route komen.

In Barendrecht komen alle teams uit zowel Parijs als Hamburg samen. Wij hebben daar ons team opgewacht en zijn met z’n allen richting de Coolsingel gegaan. Het grootste deel op de fiets, maar natuurlijk moet er nog steeds iemand blijven lopen.  Het maakt ieder jaar weer veel indruk op mij om langs de Daniel den Hoed  te lopen, er zitten patiënten buiten en die klappen voor onze prestatie. Op de Coolsingel werden we gehuldigd door Nelli Cooman en kregen we een warm onthaal.

Namens Team 315 wil ik iedereen hartelijk bedanken voor het steunen aan onze acties en Metrohm Applikon voor de sponsoring.”