Al jaren ging ik vroeg in de avond naar België om het Roparun team van mijn vrouw te verrassen ergens onderweg. Als je dan langs de kant staat en al die lopers, fietsers, busjes en campers  voorbij ziet komen is het geen verrassing dat je aangestoken wordt met het Roparun virus.
In 2012 was het zover, er werd een nieuw team samengesteld en ik had het geluk mee te mogen als fietser. Nu is fietsen heel leuk maar een Roparun fietsen is anders dan lekker recreatief onderweg zijn. Je moet elke keer omkijken naar de loper, fiets ik niet te hard of te zacht, wisselen we wel op tijd, zit ik nog op de route, hoe zit het met het eten en slaap ik wel genoeg.

Dit jaar ga ik voor de 5de keer mee met Team 315 ondanks dat de samenstelling steeds iets wijzigt kan het team blijven bestaan. Hierdoor ben je in staat een bijdrage te leveren aan het doel van de Roparun “Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven”.    

Vele van ons worden slachtoffer van kanker, zelf of in je directe omgeving. Het is zorgelijk dat we in onze zorgstaat niet in staat zijn deze ouderen, volwassenen en kinderen dat te geven wat voor hun zo belangrijk is. Daarom is het fijn dat Stichting Roparun er is, zodat kanker patiënten dat krijgen wat nodig is op dat moment. Een goed bed, een inrichting van een hospice, workshops om het voor jezelf aangenamer te maken, hoofdhuidkoelers enz, enz. En dat dit doel in België, Duitsland, Frankrijk en Nederland financieel wordt ondersteund door Stichting Roparun is geweldig.

Laatst was ik nog bij de marathon van “Loch Ness” in Schotland. Ook daar werd gelopen voor de goede doelen. Jong en oud zetten zichzelf in op verschillende afstanden om zo geld in te zamelen voor hun goede doel. Terwijl ik bij de finish op mijn vrouw stond te wachten stonden er 3 kleintjes naast me met slangetjes in hun neus en kale hoofdjes. Moest even een traantje wegpinken en dacht toen bij mijzelf, ‘die ellende hebben we jammer genoeg overal, maar goed dat ook hier veel geld werd ingezameld om het aangenamer te maken.’

Ik haal veel plezier uit het voorbereiden van activiteiten, de acties en de run zelf.

En gelukkig is er onderweg genoeg ruimte voor een lach en een traan.  En juist op die momenten denk ik “ wat heb ik toch eigenlijk een stel mooie mensen om me heen”.

Veel plezier allemaal in 2016

Toon   

Wil je Toon en daarmee ook de Roparun sponsoren ga dan naar de persoonlijke pagina van Toon en doneer: